Mitsubishi Bank Sawara Branch Former Main Building
(Former Kawasaki Bank Sawara Branch)
ภาสินี จงรักษ์ธนกิจ
ประวัติและปัจจุบันของพิพิธภัณฑ์ซาวาระมิตซูบิชิ
อาคารหลังนี้ได้รับการออกแบบและก่อสร้าง ในปี พ.ศ. 2457 โดยสาขาชิมิซุ มันโนสุเกะ (ปัจจุบันคือ บริษัทชิมิซุ) ในนามธนาคารคาวาซากิ สาขา ซาวาระ ตัวอาคารเป็นอาคารอิฐสองชั้น มีห้องโถงกลาง เปิดโล่งที่ชั้นล่าง มุมหลังคาด้านหน้าอาคารมี โดม และตัวอาคารเป็นสถาปัตยกรรมแบบเรอเนซองส์ ใช้กระเบื้องอิฐและหินแกรนิต ได้รับการยกย่องให้เป็น มรดกทางวัฒนธรรม ที่จับ ต้องได้ของจังหวัดในปี พ.ศ. 2534 นับเป็นตัวอย่าง อันทรงคุณค่าและยอดเยี่ยมของสถาปัตยกรรมแบบตะวันตก ที่ได้รับความนิยมในเมืองต่างๆ ในภูมิภาค
ธนาคารมิตซูบิชิ “สาขาซาวาระ” เพื่อสนับสนุนภาคการเงินและบูรณาการเข้ากับวิถีชีวิตของคนในท้องถิ่น ในปี พ.ศ. 2532 เมื่อสาขาใหม่สร้าง เสร็จ ก็ได้บริจาคให้กับเมืองซาวาระ (ตามชื่อเมืองในขณะนั้น) เนื่องจากอาคารนี้ถูกใช้เป็นสาขาซาวาระของธนาคาร มิตซูบิชิเป็นเวลานานหลังสงคราม จึงได้รับการกำหนดให้เป็น ทรัพย์สินทางวัฒนธรรม ชื่อ “อาคารหลักเดิมของธนาคาร มิตซูบิชิ สาขาซาวาระ” ไม่นานนัก อาคารนี้จึงได้รับฉายา ว่า “อาคารซาวาระมิตซูบิชิ” และปัจจุบันเป็นสถานที่ ยอดนิยมสำหรับการอนุรักษ์ภูมิทัศน์เมืองและการท่องเที่ยว

ธนาคารคาวาซากิคืออะไร?
ธนาคารคาวาซากิก่อตั้ง ขึ้นในปี พ.ศ. 2423 และเป็น ธนาคารหลักของคาวาซากิไซบัตสึ (Kawasaki Zaibatsu) ตระกูล คาวาซากิดำเนินธุรกิจ ค้าส่งทางเรือในมิโตะมาหลายชั่วอายุคนและคาวาซากิ ฮาจิเอมอน ผู้ก่อตั้งธนาคาร ได้ก่อตั้งคาวาซากิ-กุมิ ซึ่งเป็นธนาคารต้นแบบของธนาคาร คาวาซากิ ณ นิฮงบาชิ โตเกียว ในปี พ.ศ. 2417 อเป็นการวางรากฐานให้กับกลุ่มธุรกิจการเงินของธนาคาร ประธานธนาคารในขณะนั้น คือ ฮาจิเอมอน โซเคอิ ซึ่งเป็นรุ่นที่สองของซาวาระ มิตซูบิชิ ฮอลล์ นายธนาคารรุ่นที่สองผู้มีความรู้ด้านสถาปัตยกรรมอย่างลึกซึ้ง และได้ลงทุนเงินจำนวนมหาศาลในอาคารของธนาคาร โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพื่อสร้างความน่าเชื่อถือ อีทั้งยังให้ความสำคัญอย่างยิ่งต่อความปลอดภัยของอาคาร อาคารหลังจึงรอดพ้นจากแผ่นดินไหวสองครั้ง ได้แก่ แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ที่คันโตและแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ทางตะวันออกของญี่ปุ่น
จุดเด่นของพิพิธภัณฑ์ซาวาระมิตซูบิชิ
ส่วนที่ 1 รูปลักษณ์อิฐแดง
มองไปทางทิศตะวันออกจากสะพานทาดา ทากะ ที่ข้ามแม่น้ำโอโนะ คุณจะเห็นอาคารอิฐสีแดงตั้ง อยู่กลาง ร้านค้าหลังคามุงกระเบื้องเรียงราย แม้ว่าอาคารหลังนี้จะรายล้อมไปด้วยอาคารสไตล์ญี่ปุ่น แต่ก็ยังคงรักษาบรรยากาศ ที่กลมกลืน และ กลมกลืนไปกับทัศนียภาพของเมือง อาคารซาวาระมิตซูบิชิสร้างขึ้นโดยใช้อิฐที่ ผลิตใน ประเทศ ใน รูปแบบที่เรียกว่า English bond โดยเรียงแถวด้าน ยาว (ความยาว) และด้านสั้น (ขอบ) สลับกัน อย่างไร ก็ตาม กระเบื้องตกแต่งที่เรียกว่า brick tile จะถูกติดไว้บนพื้นผิวทำให้มองไม่เห็น
ส่วนที่ 2 บันไดวนโค้งสวยงาม (บูรณะแล้ว)
บันไดนี้ทอด ขึ้นไปยังทางเดินบนชั้นสองเพื่อเปิดและปิดหน้าต่าง ระเบียง เป็นบันไดที่ประหยัดพื้นที่และใช้งานได้จริง รูปทรงที่สวยงามที่ถักทอจากเหล็กและไม้รอบเสาทรงกลมนั้น สะดุดตาอย่างยิ่ง
ส่วนที่ 3 เคาน์เตอร์ที่เป็นสัญลักษณ์ของอาคารธนาคารโชโช (บูรณะแล้ว)
ตาข่ายลวดนิรภัยทำ ด้วยมือโดยใช้หมุดย้ำ 7,000 ตัว ส่วนหน้าโต๊ะ ทำจากไม้ เซลโควาชิ้นเดียวจากจังหวัดชิซูโอกะ
ซึ่งตัดมาจากต้นไม้เพียงต้นเดียว

บานเกล็ดหน้าต่างจากปี 1914
บานเกล็ด หน้าต่างจากปี 1914 (ไทโช 3) ยังคงมีอยู่ บานเกล็ดนี้เรียกว่า “ประตูม้วนกันไฟ สไตล์โอโนะ” ได้รับการจดสิทธิบัตร (หมายเลข 7935) โดยทาดาชิ โอโนะ ผู้ประดิษฐ์ บานเกล็ดนี้ประกอบด้วยอุปกรณ์ปรับความเร็ว (อุปกรณ์ที่รักษาความเร็วคงที่) และอุปกรณ์ลดแรงโน้มถ่วง (อุปกรณ์ที่ปิดโดยใช้ น้ำหนักของ บานเกล็ดเอง) ยังคงใช้งานได้มาเป็นเวลากว่า 100 ปี

ส่วนหนึ่งของโครงการ โครงการประชุมเชิงปฏิบัติการ The 2025 International Cultural Landscape, Architectural Heritage and Conservation Science Workshop in Japan ร่วมกับมหาวิทยาลัยทสีคุบะ จัดขึ้นระหว่างวันที่ 1 ถึง 9 กันยายน 2568 ณ เมืองทสึคุบะและเมืองโยโกฮามา ประเทศญี่ปุ่น ได้รับการสนับสนุนจากทุนนิสิตสู่สากลประจำปีงบประมาณ 2568 และคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์